Uğur Önver'den inciler

Bir yanda keyifli bir tempoyla süren Porto Arsenal maçı, diğer yanda ise keyifsiz olmasına rağmen sunucusuyla rengarenk bir moda bürünen Bayern Fiorentina maçı. Allahtan kanallar arası switch tuşu var. Ben şimdilik size Uğur'un incilerinden bir kaçını aktarayım. Kalanını ve maçlarla ilgili yorumlarımı bu yazıya edit olarak veririm.

-Maça öyle büyük bir ilgi var ki, flaş ve deklanşör sesleri size kadar geliyordur. Her 10 saniyede bi fotoğraf çekiliyor. (E tabi, Allianz arena bi daha Fiorentina gibi büyük takımı nerede görecek?) (deklanşörün ses çıkarmadığını, ses çıkaranın diyafram olduğunu da buradan hatırlatmış olalım)

-Robben kimse yardıma gelmedi diye takım arkadaşlarına isyan ediyor (Montolivo'dan yediği tekmeleri görmezden gelen hakeme bağırırken)

-Gomez golü atıyor, ama yardımcı hakeme bakıyoruz bir ofsayt kararı var (hakem golün öncesinde penaltı olduğuna hükmederken)

-İşte hareket bu, işte vuruş bu! (Mülleri kötülemek isterken, Robben'in kaleye zor yetişen bir şutunu biraz abartarak överken)

İzledikçe gülmeye devam bu arada, bunlar da İlker Yasin'den.

-İşte felsefe bu olmalı. Bugün Arsenal'in yıldızlarının yarısı yok, ama bu adamlar buluyor, buluyor, buluyor satıyor, ve Şampiyonlar liginde bir üst tura çıkıyor gruplardan. Bizdekinin tam tersi.
-Hakem birden (birden?) devam kararı veriyor, oysa ki beklenti (kimin beklentisi?) penaltı.
-XX XX kanaldan bu maçı aynı Dragao atmosferinde seyredebilirsiniz. Bütün Star'da oynanan tüm karşılaşmaları HD olarak seyretmek tabii ki mümkün.
-Golün sahibi, uzun süre kulüp arayan bir takım (?)(İlker abi circular reference verdi)
-Polonyalı ve Fransız futbolcular, ortak dil ingilizce (Fabianski ve Sagna birbirlerine göz göze bir şeyler anlatırken Yasin Gaipten İngilizce duyuyor)

Tabii her şey bir yana, var olma savaşı veren ve bayağı da başarılı olan Arsenal'in kaleci hatasıyla 2 gol birden yemesi adil midir, hakemin eli havada ve arkası dönükken çift vuruştan gol atılır mı?

İki ev sahibi takım da 2-1 kazanarak ikinci maçlara çok da avantajlı olmayan skorlar elde ettiler. Bence iki ev sahibi de hakemler tarafından çok pis kollandılar.

Denk güçlerin mücadelesi

Aşağıdaki yazı Al lee tarafından kaleme alınmıştır

Bir şampiyonada son 4’e kalmak demek, o şampiyonanın en başarılı 4 takımından biri olduğunuzu gösterir ama en güçlü 4 takımından biri olduğunuzu göstermez. Bu yüzden Şampiyonlar Ligi’nde yarı final hedefleyen Fenerbahçe’nin illa Real Madrid-Chelsea gibi takımlardan daha güçlü olmasına gerek yok. Geçen seneki başarı elbette Fenerbahçe’nin siklet atlamasına faydalı oldu. Ama bu sıçrama CSKA Moskova,Shaktar Donetsk gibi takımların sikletinden, Porto sikletine yükselmesini sağladı. Dünkü maç da bunu doğrular nitelikteydi. Porto, benim favorilerimden olan kaptan Lucho Gonzalez’in liderliğinde maça hızlı başladı. Fenerbahçe adam paylaşımlarında sürekli hata yapınca, önde oynayan Selçuk-Maldonado-Emre 3’lüsü hem pres hem de oyun kurma yönünden 1 Aurelio etmeyince, daha ilk 20 dakikada yarı sahasına hapsolmuş ve 2 tane gol yemiş Fenerbahçe çıktı ortaya. Golleri takiben, Porto geçen sene Fenerbahçe’nin avı olan diğer Avrupa takımlarıyla aynı tuzağa düştü. Hızlı futbol karşısında bocalayan Fenerbahçe’nin en sevdiği ağır tempolu oyuna dönüş, Fenerbahçe’nin eski kimliğine bürünmesine yardımcı oldu. Ama ileride Guiza’nın insanüstü çabası 1 golden fazlasına da yetmiyordu. İleride topa basan, sağa sola deplase olan Guiza, TFL’deki kapalı defanslardan çok, denk kuvette hatta daha güçlü takımlarla mücadele edilen Şampiyonlar Ligi’nde etkili olacağını gösterdi. Zaten Mallorca gibi bir takımda gol kralı olmak, her pozisyonda gol bulabilen “Mario Jardel” tarzı bir golcüden çok geniş alan ve kontratak futboluna yatkınlığın bir başka ispatıydı.

Aslında geniş alanlara hakim ama disiplin yoksunu rapstar Kazım Kazım, belki de bu maça en uygun oyunculardan biriydi. Ama huysuz ihtiyar geçen maçlardaki disiplinsizliğinin bedelini ondan çok Emre’ye ödetmeye kararlıydı. İlk defa sağ kanatta gördüğüm Emre sürekli içeri kaçarak oyun kurmaya çalışınca, arkasındaki Gökhan Gönül Lucescu’lu Beşiktaş’ın İbrahim Üzülmez’i gibi hücumda 3-5-2, defansta 4-4-2 oyuncusu olarak oynamak durumunda kaldı. Karşısındaki de Rodriguez olunca Fenerbahçe’nin sağ kanadının kırılması işten bile olmadı. Emre de ileride buluşamadığı topları almak için defansın önüne gelip bir de çalım atma sevdasına tutulunca, oyun kurma özürlü Yasin ile birlikte Porto’nun sürpriz ataklar bulmasına neden oldular. Yasin’e ayrı bir parantez açmak gerekirse, bu çocuk top kapmayı biliyor, sürati boyu posu yerinde. Ama pek çok akranı gibi defans kurgusundan bihaber, kademe anlayışı zayıf, topu oyuna sokması rezil. Ne yazık ki bu leş özelliklere rağmen milli savunmacılarımız Gökhan Zan, Servet Çetin ve İbrahim Toraman’dan tek eksiği tecrübe biraz da fizik. Zaten yıllardır bu çocukları yetiştiren sistem, bir Popescu, bir Meira hatta Ronaldo yaratamıyor, ya dışarıdan tonlarca paraya ithal etmek durumunda kalıyor ya da önlerine oyun kursun gedikleri kapatsın diye bir orta saha oyuncusunu assign etmek durumunda kalıyor.

2. yarıda Fenerbahçe daha istekliydi, 7 dakikalık Josico çok fikir vermedi ama Burak değişikliğiyle wing-back’li 5-3-2’ye dönüldü. Roberto Carlos ve Gökhan Gönül hücuma daha çok katılırken Maldonado, Cüneyt Tanman’a dönüştü. Burak – Emre- Alex – Carlos gibi iyi şut çeken adamlara rağmen kale uzaktan fazla yoklanamadı. Nihayetinde maç dönebilirdi, daha farklı da bitebilirdi. Fenerbahçe’nin bu maçtan çıkarması gereken derslere bakılırsa özellikle Aurelio’nun yokluğunda defanstan oyun kurulmasında ve takım savunması kurgusunda Fenerbahçe’nin biraz daha uğraşması gerektiği ortaya çıktı. Yüksek tempolu takımlara karşı oyunu dar alana sıkıştırıp takım halinde pres yapmanın da karaktere yerleştirilmesi gerekiyor. Siz yine de bugün batan Fenerbahçe şarkılarına çok kulak vermeyin. Zira takımda bir değişiklik olmasa da Fenerbahçe kendi sahasında 7 puanı alır, UEFA’ya kalır. Ama Aragones bir şekilde bu sorunları aşarsa, Fenerbahçe yanlış transfer politikası ve kötü Şampiyonlar Ligi başlangıcına rağmen iyi bir kura çekimiyle geçen seneki başarıyı tekrarlayabilir.

Al lee babanın çiftliği