Toplar

2010 dünya kupası resmi topu "Jabulani"ye tepkiler hızla artadursun, biladerim lazinyo, içeriğe çokça ihtiyaç duyduğumuz bu günlerde sağolsun desteğini esirgememiş.. Hepimizin duygusal dönemleri oluyor, ve güzel cümleler de çoğu zaman bu dönemlerde çıkıyor ağzımızdan. Lazinyo da futbol toplarının hayatımız üzerindeki, çocukluğumuzdan başlayıp bugüne kadar gelen etkisinde kalmış durumda bu ara çok belli ki. Önce Kames, şimdi bu meşin yuvarlaklar. Daha önce muhakkak geçmiştir bloglarda bu toplar, ama bizde de bulunsun, kendi cümlelerimizle koyalım maksat.

Lazinyonun favori topu Questra (1994), benimki ise Tricolore (1998). Bu da demek oluyor ki insanlar genelde 14-15 yaşlarında kullanılan topları en çok beğeniyor. Buradan da bize yeni bir SPSS araştırma konusu çıkar! Siz de yazın favorilerinizi, ben bi araştırıvereyim.

2010 - Jabulani

2006- Teamgeist


2002 - FeverNova

1998 - Tricolore

1994 - Questra

1990 - Etrusco Unico

1986 - Azteca

1982 - Tango Espana

1978 - Tango

1970 / 1974 - Telstar

Her zamanki gibi “çok yoğun” geçen bir nöbetimde rast geldiğim ve gördükçe her biri tüylerimi ürperten topları haklarında çok bilgi vermeden derlemek istedim. Haklarında epey bilgi nette mevcut. Hikâyelerinden tutun da yapımlarında kullanılan malzeme ve tekniklere kadar. Tabi ki hepsini hatırlamamız olanaksız ancak 20 sene sonra benzer bir konu tüylerimi eminim ki çok daha fazla ürpertecek. 50 yaşımızda… PES oynayacağız, Wining oynayacağız, top seçeceğiz, gözlerimiz dolacak…

Lazinyo

Kames bulundu!

Evet, yanlış duymadınız.

Yıllarca anlattık birbirimize. Türkiye'nin dört bir yanından arkadaş, hepimizin çocukluk aşkıydı. Dandik plastik toplardan futbol topuna geçişin en büyük adımıydı. Hepimiz o efsaneyi öldü sandık, artık sadece zar zor bulunan bir iki fotoğrafı kalmıştı hafızalarımızda. Ama sonunda, abim Lazinyo, Adana'ya olan 23 Nisan ziyaretinde Kames buldu. Bulur bulmaz fotoğrafını benimle paylaştı. Hala var olduğunu bilmek bile mutlu etti beni.

İsteyen arkadaşlara makul bir ücret karşılığında temin edilir(!)(kazara ciddiye alan olur falan söyliim, edilmez)..

ps. topun üzerindeki web sitesine girmeye çalıştım, ancak galiba yok öyle bir site, ümitlenmeyiniz fazla..

Fethiye Spor Kulübü

Kapsamı dâhilinde Fethiye de olan muhteşem eğlenceli, dinlenceli, öğrenceli bir tatilin dönüşündeki zor intibak sürecini yaşarken, paylaşmadan edemeyeceğim bir haber geçeceğim yüksek müsaadelerinizle.

Fethiye’de dikkat çeken özelliklerden birisi, tüm şehri donattıkları Fethiyespor ve takımın taraftar derneğinin bayraklarıydı. Biz maymun gibi tarih ve doğaya koştururken yerli halk da takımlarını bağırlarına basmaktaydı. “Support your local team” şiarının benimsenememesinin Türk spor yaşantısındaki en büyük eksiklik olduğunu düşünmemden ötürü mest olmuştum.

Girişimci gevşek şahsiyet olarak, her yörede olduğu üzere Fethiye’de de yöre esnafıyla muhabbete koyulduk. Kimle konuşsam bu Fethiyespor mevzuunu açıp ruhumu şenlendiriyordum. Derken bir garson arkadaşın “Abi, Göztepelileri şehirden çıkarmadık, parçaladık” şeklindeki ifadesiyle (aslında çoğunun yaklaşımı böyleymiş ) gerçeğe döndüm. Tabi dönüş esnasında kafamdan gigabaytlarca veri akıyor. Ancak ilk aklıma gelen takım logosundaki kalpti. 1933 yılında belli ki aşkla kurulmuş bir kulübün -kaldı ki cennet bir beldenin kulübünün- taraftarları için kanımca biraz “hardcore” kaçan ifadelerdi. Hemen olayı araştırdım ve sebebi ne olursa olsun olmayasıcayı* öğrendim.

Sanırım karakterlerini oluşturamamış, birey olamamış, immatür yaratıklar, kimliklerini fanatizm, hatta holiganizm çatısı altında yaratmaya çalışıyor. Yani kişilik özellikleriyle tanınamayan John Doe** “çok pis cimbomludur” diye tanınıyor. Meslek icabı edindiğim naçizane sezgiye göre gelecekte bu kişilik defektlerinin daha sık ve yoğun yaşanacağından da haberdar etmek isterim sizleri.

Önce John Doe olunmalı, sonra bilmem neci.

N’olur kendinize mukayyet olun. Abi tavsiyesi…

İyi bayramlar…

Lazinyo

Konuk Yazar Furyamız devam ediyor. Lazinyo biraderime çokça teşekkür ediyorum..

* Yazar Fethiyesporluların Göztepe vukuatını detaylı olarak vermemiş. Detaylar için.

**John Doe: "Herhangi bir insan" anlamında kullanılabiliyor. Ahmet, Mehmet gibi, daha havalısı..

Lazinyo & Barizzio @ Marmaris

Başarılar ve temelleri

İşbu yazı, abim Lazinyo tarafından, Siena gezisi sırasında kaleme alınmış bir denemedir.

Aslında her şeyde olduğu gibi sporda da kalıcı olabilecek başarıların temelinin olması gerekir diye düşünüyorum. Hemen her spor dalında tarihe geçmiş başarılarımız olmuşsa da hiç biri maalesef kalıcı olamadı. Halter, güreş, savunma sporları, futbol ve basketbol akla ilk gelenler. Göçe göçe, kona kona en sonunda durulduğumuz topraklarda da anlamış bulunmaktayım ki temel memel atamamışız.

Görmüş olduğunuz fotoğraflar geçtiğimiz hafta Siena’da tarafımca çekildi.
Bu şehirde herşey yüzlerce yıllık dokuyla beraber yaşıyor, yeni yapılan herşey de bu dokuya uygun olarak kırmızı taştan yapılıyor ve Siena’da neredeyse tamamen Sienalılar yaşıyor. Tüm şehir gördüğünüz gibi.

Bu inanılmaz tarihi atmosfer içerisinde maymun gibi etrafa bakıp kompozisyon ararken gözüme banka ve gölgeliğinde yazanlar ilişti. Ardından rehberimden olayla ilgili bilgi istedim. Monte dei Paschi di Siena görmüş olduğunuz tarihte kuruluyor. Şu anda Siena’nın % 40’ına sahipler ve yıllık gelirlerinin %40’ını Siena için harcamak zorundalar.

Hasılı aklıma hemen Ergin Ataman ve Montepaschi Siena’sı geldi. Yanlış hatırlamıyorsam 2002'de Saporta kazanmışlardı. Aynı takım akla Mirsad’ı, Naumoski’yi, Žukauskas’ı, Rentzias’ı ve Chiacig’i de getiriyor. 2007 ve 2008 şampiyonu, 2009'un da en güçlü adayı. Biz Koraç kupaları ve final four'lardan nerelere geldik, adamların progresi ortada. Biz de ilerde “köklü” oluruz diye umuyorum.

Tıp ve din alanında da ilklere sahip bir şehir. Haliyle sporu da destekleyiş biçimleri biraz farklı. Sadece basketbol değil tabi ki, futbolun da adı çok geçiyor. Siena futbol takımı, ki onlar da isimlerini sponsorları Montepaschi'nin ismiyle birleştirmek üzereler, ilk kez Serie A'ya yükseldikleri 2000 yılından bu yana artan bir başarı grafiğiyle Serie A'nın hatırı sayılır kulüplerinden biri olma gayreti gösteriyor.

Saçma bi fotoğraftan nereye geldik. Bol sporlu günler diliyorum.

Lazinyo

kardeşime çok teşekkür ediyor, yazılarının devamını diliyorum..

Camp Nou manzaraları

Hafta içi müze modunda kullanılan Camp Nou'nun soyunma odası..

İlk fotoğrafta taktik veren teknik direktör kılığında biladerim Lazinyo.. 30 yıllık Reallinin Barçaya döndüğünün resmidir..

İkinci fotoğraf ise, koyu katolik katalanların dua etmeden maça çıkmadığı efsanelerinin kanıtı. Her golünden sonra 4 kere istavroz çıkaran Ronaldinho da tam kulübündeymiş bir zamanlar..

ps: daha güzel görüntüler görmek için lütfen fotoğrafa tıklayınız..

"Barsa" diye okunur aslında. Ben teammülü bozmadım.